Podstawowe założenia metody Domana

Podstawowe założenia metody Domana

 

Glenn Doman (1919-2013), amerykański fizjoterapeuta, współtwórca metody rehabilitacji poprzez ruch dzieci z zaburzeniami rozwoju ruchowego oraz programu Subtelnej Rewolucji – stymulacji rozwoju mózgu małych dzieci poprzez specjalne ćwiczenia ruchowe oraz rozwoju intelektualnego poprzez naukę czytania lub liczenia w pierwszych latach życia dziecka. W 1955 roku w Filadelfii założył Instytut Osiągania Ludzkich Możliwości.

 

Doman zauważył, że prawidłowy rozwój dziecka jest procesem dynamicznym, przebiega najintensywniej zaraz po narodzinach aż do 3 roku życia i jest kluczowy dla późniejszego rozwoju dziecka, jego rozwój neurologiczny, mający wpływ na późniejszą inteligencję dziecka oraz rozwój umiejętności poruszania się, w którym nie może zostać pominięty żaden z etapów nauki chodzenia.

Jednakże dynamiką procesu rozwoju dziecka można sterować, tj. spowalniać przez ograniczenie ruchu lub też brak elementów wspomagających rozwój, ale też można przyspieszać dzięki specjalnym ćwiczeniom poprawiającym poruszanie się, sprawność manualną, równowagę oraz stymulację zmysłów dotyku, wzroku, słuchu, które stymulują rozwój intelektualny.

Glenn Doman w Polsce jest znany z licznych publikacji Subtelnej rewolucji, dotyczącej wczesnego czytania, liczenia oraz rozwoju.


 

Metodę Domana – wczesnego rozwoju poprzez muzykę zaadaptowała i opracowała Elena Enrico w programie Children’s Music Laboratory – Laboratorium muzyki.


 

Dlaczego małe dzieci powinny uczyć się?

Wg Domana istnieje pięć kluczowych elementów, które wpływają na to, jak rozwija się mózg:

 

1. Mózg rozwija się poprzez sam fakt używania go. Jest większy i sprawniejszy jeśli go częściej i więcej go używamy – podobnie jak inne mięśnie.

2. Podobnie jak mięśnie mózg rozwija się jeśli się go używa. Czegokolwiek uczymy się to dociera do mózgu za pośrednictwem zmysłów wzroku, słuchu, dotyku, smaku, węchu. Im więcej wiadomości przez nie przechodzi tym szybciej się one rozwijają i tym bardziej skutecznie będą działać. Dlatego właśnie dzieci powinny czytać, liczyć, uczyć się języków obcych, opanowywać nowe umiejętności sensoryczne w jak najwcześniejszym wieku. „Gotowość szkolna” tworzy się w dzieciach i jeśli sama się nie rodzi – co zwykle dzieje się przypadkiem, albo, co należy do rzadkości, jest efektem celowych działań – nie pojawi się w ogóle.

3. Mózg to jedyne naczynie, które ma te właściwość, że im więcej do niego wkładasz, tym więcej w sobie mieści. Mógłby pomieścić więcej, niż zdołalibyśmy do niego „włożyć” w ciągu kolejnych wielu żyć, ale im więcej informacji do niego dociera, tym lepiej pracuje.

4. Jeśli ulepszasz jedną funkcję mózgu do pewnego stopnia ulepszasz wszystkie ponieważ wszystkie funkcje mózgu (ruch, sprawność manualna, mowa, sprawność wzrokowa, słuchowa, dotykowa) są ze sobą sprzężone. Dziecko, które potrafi np. grać na instrumencie szybciej nauczy się czytać. Ale jednocześnie nie jest możliwe, by osłabiając jedną z funkcji mózgu nie wpłynąć negatywnie na inne.

5. Inteligencja to wynik myślenia. Mózg ludzki nie jest darem, dopóki nie jest używany. Rodzimy się z potencjalnym mózgiem wszystkich ludzkich znakomitości; inteligencja to rezultat tego, co robimy z mózgiem. Inteligencja to wynik myślenia.


 

Jak uczyć swoje dziecko?

Poprzez systematyczne powtarzanie. Im bardziej intensywne i częstsze tym szybciej osiągniemy zamierzony efekt.

1. Zacznij tak wcześnie, jak to możliwe.

Do piątego roku życia dzieci przyswajają informacje w bardzo szybkim tempie i są to ogromne ilości i jakości informacji. Dzieci uczą się wszystkiego. Im więcej informacji przyswoi sobie dziecko tym więcej zapamięta. Co więcej – odczuwa ogromna pragnienie uczenia się wszystkiego z czy ma możliwość kontaktu. Paradoksalnie – im młodsze z tym większą łatwością uczy się. Ważne jest natomiast podejście i nastawienie rodzica oraz przygotowanie rodzica do przekazywania informacji.

2. Zawsze bądź pełna radości.

Zarówno rodzice, jak i dziecko muszą podejść do uczenia się z radością, jak do wspaniałej zabawy, którą w istocie jest. Jeżeli Ty nie bawisz się świetnie i Twoje dziecko nie bawi się świetnie, przerwij. Coś robisz nie tak jak potrzeba.

3. Szanuj swoje dziecko.

Ucz swoje dziecko tylko wtedy, kiedy Ty i Twoje dziecko jesteście szczęśliwi. Jeżeli dziecko jest drażliwe, zmęczone albo głodne, to nie jest dobry czas na naukę. Sprawdź co rozprasza dziecko, i wyeliminuj ten czynnik.

5. Czas trwania waszej zabawy początkowo powinien być krótki.

Bawcie się kilka razy dziennie przez kilka minut. Przerwij zabawę zanim Twoje dziecko będzie chciało przerwać.

6. Starajcie się wykonywać zadania w szybkim tempie.

Staraj się urozmaicać powtarzany materiał. Zanudzanie małego dziecka to grzech śmiertelny.

8. Realizuj swój program konsekwentnie.

 

Na podstawie książek G. Doman, J. Doman, Subtelna rewolucja. Wykorzystaj potencjał swojego malucha od pierwszego dnia życia. Septem 2013 oraz Subtelna rewolucja. Liczenie od pierwszego roku życia. Septem 2013.